Lexicon musicum Latinum
Paris, Bibliothèque nationale de France (F-Pn) Lat. 10509, f. 66r Transcription: Shin Nishimagi (avril 2006)
^1/Finales sunt quattuor, quorum primus est his qui a proslanbanomeno, id est a prima corda, quartus in ordine est. ^2/Secundus qui huic in acutum est proximus. ^3/Deinde reliquos duos ex ordine sumes. ^4/In acutis quoque finales sunt quattuor. ^5/Dorius enim qui est autenticus protus, et frigius qui est autenticus deuterus, lidius quoque qui est autenticus tritus, ac mixolidius qui est autenticus tetrardus, finalem habent etiam in acutis quintam a suo in gravibus finali. ^6/Plages vero eorum nonnisi in gravibus finire queunt. ^7/Finales autem ideo dicuntur, quia omnis cantus post discursiones suas ad horum aliquem iure semper in fine revertatur. ^8/Non temere autem finales ab hac quam dixi corda incipiunt. ^9/Quia, si inferius primam finalem acciperemus, secundus tonus inferius a finali suo quartam cordam non haberet, ad quam ex iure suo descendere posset. ^10/Sin autem superius primum finalem poneremus, septimus tonus nonam cordam non haberet, ad quam suo ascenderet.