|
FIRENZE,
Biblioteca Nazionale (I-Fn) |
|
|
<69r-v> De
difinitione vocis secundum Boetium. De definitione vocis
secundum Boetium. Prius igitur quid vox sit definiendum est. Hoc
enim perspicuo et manifesto omnes libri patefiet intentio. Vox est aeris per
linguam percussio que per quasdam gutturis partes, que arterie vocantur, ab
animali profertur. Sunt enim quidam alii soni, qui eodem perficiuntur flatu,
quos lingua non percutit, ut est tuscis. Hec enim flatu fit quodam per
arterias <egrediente sed nulla linguae impressione formatur atque ideo
nec> ullis subiacet elementis, scribi enim nullo modo potest. Quocirca vox
hec non dicitur sed tantum sonus. Illa quoque potest esse definitio vocis, ut
eam dicamus sonum esse cum quadam maginatione significandi. Vox namque cum
emittitur significationis alicuius causa profertur. Tuscis vero cum sonus
sit, nullius significationis causa subripit potius quam profertur. Quare
quoniam noster flatus ita sese habet ut [si ita percutiatque formari potest,
ut] eum lingua percutiat vox est. Si ita percutiat ut terminato quodam et
circumscripto sono vox exeat, locutio fit que grece dicitus lexis. Locutio
enim est articulata vox. Unde efficitur vox Fit enim vox plectro lingue a pulsu quatuor
dentium repercussione duum labrorum, concavo
gutturis, adiutorio pulmonis qui velut follis aerem in se accipit
et remittit. Item quid sit vox secundum philosophos Vox est aer ictus sensibilis auditu quantum
inipso est. omnis enim vox aux articulata est aut confusa. Articulata est
quae litteris comprehendi potest, confusa est quae scribi non potest. |
|