|
Oxford, Bodleian Library (GB-Ob) |
|
|
|
<46r> 1 Armonicarum uocum aliae sunt finales, aliae terminales,
aliae inceptiuae. 2 Finalium autem numerus quaternario
continentur. Primi et secundi toni finalis corda est licanos (.d. suprascr.)
ypaton. Tercii et quarti ypatemeson (.e. suprascr.). Quinti et sexti
paripatemeson. Septimi et octaui licanosmeson (.g. suprascr.).
Undecumque enim oriantur, in his lege sua conquiescunt. Terminales uero
dicuntur qui melodiis aptiori captantibus scansionis iura determinant. 3 Denique quattuor principales toni secundum quosdam usque ad
octauam, secundum uero quosdam interdum ad nonam a finali suo uocem licenter
exiliunt. 4 Possunt autem a finali descendere
licenter ad quintas cordas, sed hoc raro. 5 Laterales
uero qui et plagi sunt principalium ad quintam a finali ascendere, et ad
quartam a finali descendere licet. 6 Eleuationes
autem et depositiones in cantu non temere fieri debent, licet eas fieri per
semitonium, et per tonum <46v> aut per tonum et semitonium, aut per
duos tonos et semitonium quod est diatessaron consonantia, autem per tres
tonos et semitonium quod est diapente. 7 Inuenitur
eciam in cantu depositio a IIII tonos et semitonium ut in hoc introitu Ad
te leuaui, in eo loco deus meus in te confi<do>, ultra
non licet. 8 Eam etiam depositionem ad tercium
tonum, et semitonium rarissime inuenies. 9 Inceptiones
autem cantuum in autenticis fieri licet, uel in ipso finali, uel in
superioribus proximis quatuor uel in inferiori uno. 10 Plagis autem tantum incipit uel in ipso finali uel in
superioribus proximis duobus, uel in inferioribus proximis duobus. 11 Finis autem omnium in horum quatuor aliquem reuertuntur. |
|
|