|
Berlin, Staatsbibliothek Preussischer Kulturbesitz (D-B) |
|
|
|
1 Incipit ars magistri boethii. |
|
|
|
2 Si vis scire artem musice, oportet te scire quod XV
sunt voces tonitruales [opportet te scire, s. a primo .D. usque ad secundum,]
<...> que inveniuntur a primo .A. usque ad octavum .a., et in istis
iunveniuntur VIII voces tonitruales, s. a primo .D. usque ad secundum. 3 Que
dicuntur tonitruales quia in hiis concluduntur omnes differentie, sed si
obiciatur contra, quia teste Guidone VII sunt consonantie et VII sunt dies in
ebdomada ergo VII debent esse differentie. 4 Responsio :
dicendum est quod aliud est consonantia aliud est differentia. 5 Consonantia
enim dicitur a consequendo, quia semper secuntur voces suas. 5 Differentia
vero dicitur quia differtur unus tonus ab alio. 7 Quod autem
omnes differentie concludantur a primo .D. usque ad secundum sic probatur. |
|
|
|
8 Nam quatuor sunt littere regulares ubi debent se
concludere omnes lictere ex ratione scilicet primum .D. .E. .F. .G. grave. 9 Alie
quattuor desuper que sunt inregulares quia sunt ad succurendum, tantum in
hiis octo vocibus concluduntur omnes differentie. |
|
|
|
10 Quid est cantus ? Cantus est quedam ars. 11 Unde
proceditur <?> Ab ore et ab arte. 12 Duplice nomine
uocatur musica. 13 Quid musica <?> Motus vocum. 13 Quid
motus vocum <?> 14 Tonus, semitonius, dictonus,
semidictonus, dyatessaron, dyapente et dyapason. Iste sunt consonantie vocum. |
|
12 duplice] du + o suprascript.
mss. |
|
15 Quid est musica <?> Scientia recte canendi et
regula veraciter modulandi. |
|
|
|
16 Musica unde derivatur <?> A Moys quod est aqua
quia nec aqua nec musica possunt tangi sine aliqua motione. |
|
|
|
17 Musica dicitur a musycatione, i. a sonatione vocum. 18 Musyca
dicitur a musis vel a moys quod est aqua, et scas quod est sonus in musica,
i. sonus sumptus ab aqua. Musyca unde constat <?> Constat ex VII
consonantiis. |
|
17 cf. La Fage, p. 185. |
|
Quid
est tonus ? Tonus plenus est in voce et cum plena voce debet sonare sicut
superius dictum est. Semitonius minus est in voce et cum semivoce debet
sonare. Dicitur itaque semitonius a minuendo quia non debet totam vocem
adimplere, sed quasi media uoce terminare |
|
nota
ab alia manu in marg. inf. f. 23r |
|
18 Quid est vox <?> Vox est aeris tenuissimus
ictus naturalibus instrumentis foramine. |
|
|
|
19 Nota quod X sunt consonantie uocum s. VI perfecte et
quattuor imperfecte. 20 Perfecte sunt dyatessaron, dyapente
et dyapason, XI<a>, XII<a> et
quadrup<l>a i. XV<a>, et dicuntur perfecte quia habent perfectas
modulationes. <23v> 21 Imperfecte sunt quatuor :
tonus, semiditonus, semidictonus et dictonus et dicuntur imperfecte quia non
habent perfectas modulationes. 22 Nota quod Guido ita
composuit, ut omnis cantus habet potestatem incipiendi usque ad illam notam
ubi incipiunt differentie eius, super differentias vero non. |
|
|
|
23 Cum aliquid incipitur canere, nequimus cognoscere
cuius modi sit, quia nequimus cognoscere cuius consonantie sit venture. 24 Unde
tantum in fine cognoscitur, sicut scriptum est : "omnis laus in
fine canitur" |
|
|
|
25 Nota quod quando cantus primi toni et ceterorum
autenticorum ascendit usque ad octavam vocem, et descendit sub se <ad>
tertiam, nec descendit regulariter, sed recipit de suo plagali, et dicitur
cantus conmixtus. 26 Simili modo de plagalibus, dum cantus
secundi toni descendit sub se <ad> sextam et ascendit ultra modum supra
se, non regulariter ascendit sed recipit de suo autentico et vocatur cantus
conmixtus. |
|
25 autenticorum] autenti quorum |
|
26 Sed sciendum est quod de tono qui plus potest
ascendere vel descendere, de illo iudicatur et intonatur. |
|
|
|
27 Sciendum est quod omnis cantus aut rectus tonus est,
aut conmixtus, aut communis. 28 Rectus tonus est cum suam
habet regulam sicut dictum est. 29 Conmixtus est qui ascendit
vel descendit plusquam debeat, vel recipit aliam consonantiam. 30 Communis
vero tantum habet ex se quantum ex alio et tamen in potestate cantoris est
iudicandum. |
|
|
|
31 Notandum est quod primus et secundus tonus fini<un>tur
in .D. gravi et habent dyapente commune in .A. et in .b. acutum. |
|
|
|
32 Tertius et quartus fini<un>tur in .E. gravi et
habent dyapente commune in .c. et in .d. acuto. |
|
|
|
33 Septimus et octavus fini<un>tur in .G. grave
et habent dyapente commune in .d. et in .e. acuta. |
|
|
|
34 Nam omnis cantus in hiis tantum terminatur licteris,
scilicet in .D., .E., .F., .G. gravibus et si aliter inueniatur cassum et
absque regula manet apud Boetium. |
|
|
|
35 Et est discretio quod primus tonus ascendit in .d.,
.e., .f. et .g. acuta quod non facit secundus. |
|
|
|
36 Et secundus descendit in .A., .G., .F., .G. quod non
facit primus, nisi in duobus canti<bu>s scilicet Montes Gelboe
et Spiritus sanctus. |
|
36 montes] monte ms |
|
37 Et tertius ascendit in .e., .f., .g. acuta, quod non
facit quartus. |
|
|
|
38 Et quartus descendit in .B. et in .A. grave, quod
non facit quintus. |
|
|
|
39 Et quintus ascendit in .f. et .g. acuta, quod non
facit sextus. |
|
|
|
40 Et sextus descendit in .G., .B., .A. grave, quod non
facit septimus. |
|
|
|
41 Et septimus ascendit in .g. acutum et in .a., .b. et
in .c. superacuta, quod non facit octavus. |
|
|
|
42 Et octavus descendit in .C. grave, quod non facit
septimus. |
|
|
|
43 Et hoc dictum est a pictagora phylo<so>fo. |
|
|
|
44 Subiugales eundem habent specie quam autentici
differunt autem in diatessaron et dyapente. |
|
|
|
45 Differunt autem quia <autenti> habent
dyatessaron super dypatente, subiugales quoque infra. |
|
|
|
46 Et est sciendum quantum ad antiphonarium de die,
quod primus et quintus et septimus tonus habent dyatessaron inferius et
superius, vel in versibus vel in responsoriis. |
|
|
|
47 Sunt quidam cantus, qui propter brevitatem sui nec
habent dyatessaron nec superius nec inferius, sed solum commune dyapente. De
istis <24r> dicit Boetius quod secundum usum iudicare debemus, ita
tamen sicut est in antiphonario nocturno. |
|
47 nocturno] nocturm ? ms. |
|
48 In primis dicere de antiphonis quod primus et
quartus et sextus tonus habent seculorum in .a. acuto, secundus in .F. grave,
tertius et quintus et octavus in .c. acuto, septimus in .D. grave, tamen
antiphona Nos qui vivimus habet saeculorum in .G. gravi. |
|
|
|
49 Modo dicimus de responsoriis. |
|
|
|
50 Primus habet potestatem acuendi totam manum salva
ratione secundi toni. |
|
|
|
51 Versus eius semper debet incipere in .a. acuto
vel in .D. grave. |
|
|
|
59 Omnes autentici si habent elevationem de lictera in
licteram perfecti sunt, et si magis ascendunt plusquam perfecti, et si minus
imperfecti. 60 Similiter de plagalibus in descensione, quia
si descendunt de .a. in .A., vel de .b. in .b., vel de .d. in .D. perfecti
sunt, si magis plusquam perfecti, si minus imperfecti. |
|
|
|
61 Nota in primis quod X et IX sunt sedes in quibus
sedent et requiescunt voces, et omnis cantus de una sede in aliam
transmutatur, sicut infra patebit et dicitur prima sedes .G.maut, alie sedes
sunt VII littere scilicet .a., .b., .c., .d., .e., .f., .g. 62 Quae
primo posite dicuntur graves, secundo posite dicuntur acute, tertio posite
dicuntur superacute, et sunt quatuor videlicet .a., .b., .c., .d. |
|
|
|
63 In istis ergo sedibus sive licteris note sive voces
ponuntur. Et ascendit et descendit omnis cantus. 64 Incipe
ergo et dice : .G.maut, A-re, b-mi, C-fa-ut, D-sol-re,
E-la-mi, F-fa-ut, G-sol-re-ut, a-la-mi-re, b-fa-b-mi,
ce-sol-fa-ut, de-la-sol-re, e-la-mi, f-fa-ut, g-sol-re-ut,
a-la-mi-re, b-fa-b-mi, c-sol-fa, d-la-sol. |
|
|
|
65 Regula Boetii. |
|
65 GUIDO reg. 172-174 |
|
66 Nota quod secundus tonus, quintus et octavus habent
unum modum intonandi in diebus ferialibus, primus et sextus habent semper
unum modum, tertius et quartus et septimus habent quilibet horum suum modum
singularem. |
|
|
|
67 Primi toni alleluia Posuisti domine. |
|
|